{"id":54043,"date":"2024-05-24T11:16:35","date_gmt":"2024-05-24T09:16:35","guid":{"rendered":"https:\/\/www.creilsudoise-tourisme.fr\/?p=54043"},"modified":"2024-07-02T10:40:05","modified_gmt":"2024-07-02T08:40:05","slug":"claude-boufflet","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.creilsudoise-tourisme.fr\/nl\/2024\/05\/24\/claude-boufflet\/","title":{"rendered":"La Maison de la Pierre, verhalen van mensen en plaatsen"},"content":{"rendered":"

In Saint-Maximin, een paar kilometer van Chantilly, het Maison de la Pierre vertelt een duizend jaar oud verhaal<\/strong>een steen die weinig bekend is bij het grote publiek. Vandaag de dag gaat de bekendheid van de regionale steen hand in hand met de grote Haussmann-projecten<\/strong> vanaf 19\u00e8me<\/sup> eeuwse en oudere werken. De kerk Saint-Pierre en de kathedraal van Senlis, het kasteel van Vaux-le-Vicomte... er zijn honderden monumenten om uit te kiezen!<\/strong><\/p>\n\n\n\n

In dit gebied in het zuiden van de Oise, Sinds de Gallo-Romeinse tijd wordt kalksteen gedolven en gebruikt om gebouwen te verfraaien.<\/strong> In de loop der eeuwen, naarmate de technieken zich ontwikkelden, eigenden mensen zich deze schat toe, waarbij ze eerst de hellingen van de Oise exploiteerden en vervolgens de vallei van de Oise. ondergrondse gangen graven <\/strong>en dagbouwgroeves.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n

Claude Boufflet, onverzadigbaar lokaal ambassadeur, voormalig steenhouwer, zoon en kleinzoon van steenhouwers<\/strong>heeft het Maison de la Pierre de afgelopen 10 jaar geholpen bij het opzetten van talrijke projecten. Op zijn eigen manier brengt hij dit uitzonderlijke natuurlijke en culturele erfgoed, een klompje van de zuidelijke Oise, tot leven...<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\"Ondergrondse
Creil Sud Oise Toerisme<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Een geschiedenis uitgehouwen in steen<\/h2>\n\n\n\n

In het Maison de la Pierre, een plaats van herinnering en overdracht<\/strong>Claude treedt op als ambassadeur en bemiddelaar, een kostbare schakel tussen tijdperken.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

In de oude steengroeven in de omgeving gaat hij regelmatig, in alle seizoenen, op zoek naar een nieuwe inspiratiebron.zoeken naar overblijfselen<\/strong> Er is van alles te ontdekken: oud gereedschap, sporen van steenhouwers uit vervlogen tijden en van menselijke activiteit in de steengroeven. Misschien zie je hem onderweg, op de fiets of te voet, op zoek naar deze sporen: \" [...] Ik ben er gepassioneerd over en het grijpt me aan, maar ik kan het niet uitleggen.<\/em>r [...] \".<\/p>\n\n\n\n

\"Ondergrondse
Claude Boufflet<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\n
\"Ondergrondse
Claude Boufflet<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"Ondergrondse
Claude Boufflet<\/figcaption><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

De verklaring ligt in het verleden. Er is niet veel over van Claude's jeugd in Saint-Maximin in de jaren 50 en 60, op een paar foto's na. Barakken gebouwd na de oorlog, kinderspelletjes en het idee van een zekere solidariteit. In die tijd voorzag steen in het levensonderhoud van veel gezinnen, waaronder dat van hemzelf.<\/strong>. Zijn grootvader, L\u00e9on Boufflet<\/strong>dan zijn vader, Marcel Boufflet<\/strong>werk in steengroeven: \"[...] mijn grootvader werkte in de steengroeven van Ouach\u00e9e, hij was een man met karakter<\/em> [...] in zijn vrije tijd speelde hij bugel, werd daarna burgemeester van Saint-Maximin<\/em> [...]\" zegt hij.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"Ondergrondse
Claude Boufflet<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"Ondergrondse
Claude Boufflet<\/figcaption><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n
\n
\"Ondergrondse
Claude Boufflet<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"Ondergrondse
Claude Boufflet<\/figcaption><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Onder bevel van zijn vader, kreeg de jonge Claude, net als zijn leeftijdsgenoten, een praktijkopleiding in de steengroeven<\/strong>Hij begon op 18-jarige leeftijd met steen te werken: \"[...] als barman ging ik waar het werk was<\/em> [...] \". Zijn werk bestond uit het verplaatsen van de blokken steen die door de arbeiders waren vrijgemaakt, wat veel precisie en nauwgezetheid vereiste: \"[...]\". de arbeiders, voor het merendeel Portugezen, telden de uren niet omdat ze per stuk werden betaald en handmatig werkten<\/em> [...] als ik het blok brak tijdens het hanteren, raakten ze niets aan, dus ik moest heel waakzaam zijn <\/em>[...] \". De blokken gaan vervolgens door de handen van houtzagers en -snijders. Heel vaak, Claude zorgt voor leveringen, soms tot aan Deauville.<\/strong> Zijn lange dagen, hard werken<\/strong>en zijn vader maakte het hem moeilijk: \"[...]. hij betaalde me geen overuren, het was een moeilijke opvoeding<\/em> [...]\" herinnert hij zich...<\/p>\n\n\n\n

\"Ondergrondse
Claude Boufflet<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Hulde aan het werk van mannen<\/h2>\n\n\n\n

Vandaag de dag, als steen uit het zuiden van de Oise wordt nog steeds gedolven in de omgeving<\/strong>Deze omvatten de bouw van gebouwen en de restauratie van monumenten zoals de Notre-Dame, technieken hebben een lange weg afgelegd<\/strong> : \" [...] machines hebben het overgenomen en het werk is minder veeleisend geworden dan vroeger<\/em> [...] vroeger moest je de ader vinden, de blokkade opheffen met een handretractor <\/em>[...] het is allemaal voorbij<\/em> [...] \".<\/p>\n\n\n\n

\"Ondergrondse
Het Maison de la Pierre organiseert historische rondleidingen door de steengroeve, met demonstraties van ouderwets steenhouwen \u00a9 Creil Sud Oise Tourisme<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Claude Boufflet, aan de vooravond van zijn 80e verjaardag, werkt samen met het team van Maison de la Pierre.<\/strong>Zijn pensionering viel samen met de oprichting en opening van de site in 2014. In de kelder kunnen bezoekers een ondergronds pad volgen en de gloriedagen van de Parrain-groeve herbeleven, die in bedrijf was tussen 17 en 20 jaar.\u00e8me<\/sup> en het begin van de 20\u00e8me<\/sup> eeuw: \"[...] iedereen benieuwd is hoe de steen werd gewonnen <\/em>[...] het is een genoegen om mijn kennis en ervaring met het publiek te delen<\/em> [...]\" vertrouwt Claude me toe, niet zonder enige emotie.<\/p>\n\n\n\n

\"Ondergrondse
Smellinckx Oise Toerisme<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

De herinnering aan plaatsen levend houden<\/h2>\n\n\n\n

Op de taille, gereedschap ontdekt door Claude wordt tentoongesteld<\/strong>. Het is gemakkelijk om je de moeilijke werkomstandigheden<\/strong>Allemaal dankzij Claude. Hier, dankzij Claude, veel sporen van menselijke activiteit zijn bewaard gebleven<\/strong> : \" [...] Na de sluiting van de Parrain-steengroeve in de jaren 1920 werd de site gebruikt om paddenstoelen te kweken, zodat de bevolking van Saint-Maximin tijdens de oorlog ook van deze bron van inkomsten profiteerde en zich ondergronds tegen de bombardementen beschermde.<\/em> [...]\" legt hij uit terwijl hij oude roestige bedden of kratten met een kruimelig substraat passeert...<\/p>\n\n\n\n

\n
\"Ondergrondse
Claude Boufflet<\/figcaption><\/figure>\n
In 2017, Claude ontdekt een carri\u00e8re die sinds de Tweede Wereldoorlog bevroren is in de tijd<\/a>. Binnen: bedframes gebruikt door vluchtelingen uit Saint-Maximinois.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Claude pauzeert even en nodigt ons plotseling uit om omhoog te kijken. Daar, in de lucht boven de steengroeve van Parrain, kun je letters zien.<\/strong> De stralenkrans van zijn lamp trilt een beetje. \" L\u00e9on Boufflet<\/em> \"Claude zei verder: \"[...]. toen ik deze brieven ontdekte die door mijn grootvader waren getraceerd, deed dat iets met me<\/em> [...] \".<\/p>\n\n\n\n

\"Ondergrondse
Claude Boufflet<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

In de stilte van de ondergrondse steengroeve, verlicht door een zwak licht, Claude vertelt hoe zijn zoon S\u00e9bastien en kleinzoon Anthony om de beurt de steengroeven hebben verkend.<\/strong>en andere enthousiastelingen in hun kielzog. Wat uit steen geboren is, lijkt nooit te vergaan...<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"C\u00e9line
C\u00e9line Weissier<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n

C\u00e9line Weissier<\/strong> – Woorden op de pagina<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n

Bezoek het Maison de la Pierre<\/h2>\n\n\n\n
\n